Pluk

Pluk liep op dinsdag 8 augustus 2006 buiten bij onze box. Ze was mager, nerveus en op zoek naar een plekje om te schuilen. Ze wilde graag bij het trappenhuis naar binnen, maar ook bij de box probeerde ze naar binnen te glippen. Enigzins bezorgd vanwege haar uiterlijk en gedrag en het feit dat ik haar niet als een van de buurkatten herkende heb ik haar wat brokjes gegeven. Toen we smiddags van ons werk terugkwamen was ze nergens te bekennen. Tot donderdagmorgen hebben we haar niet meer gezien, maar toen ik smorgens de deur van onze flat open deed om te gaan werken zat ze in het trappenhuis, nog steeds nerveus en op zoek naar een veilig plekje. Ik heb haar in onze hal gelaten. Otje moest maar even in de keuken terwijl ik haar van eten, drinken en een kattenbak voorzag. Daar werd dankbaar gebruik van gemaakt!

Vervolgens ben ik gaan werken en bij thuiskomst kwam de vraag wat nu? Niet naar het asiel, die zit al vol en hier is ze veilig en welkom. Dus ik heb Amivedi een email met beschrijving en foto gestuurd en wat briefjes uitgeprint om in de omgeving op te hangen. Omdat onze flat te klein is om twee katten apart te houden hebben we Otje en Pluk aan elkaar voorgesteld. Pluk vond het allemaal wel best. Otje greep elke gelegenheid aan om flink te blazen en knorrig te doen. Maar diep in haar hartje is Otje niet zo dapper als ze lijkt, dus het bleef bij blazen en dreigen.

Zaterdag's na ons werk werden we opgebeld. Iemand had Pluk herkend. Snel afgesproken dat ze kwamen kijken. Ja hoor! Ze herkenden haar. Pluk was als kitten van hen geweest en daarna naar een ander thuis gegaan omdat het niet ging met een andere kat die jongen had. Van dat nieuwe thuis is Pluk op straat gekomen. Hoe en waarom weten we niet, maar die eigenaren hebben voor ons geen traceerbare pogingen gedaan haar te zoeken.

Pluk, die bij deze mensen Sarah heette, ging met hun mee naar huis om te proberen of het nu wel goed ging. Helaas voor deze mensen, gelukkig voor ons, belden ze op maandmorgen dat het enkel vechten geblazen was. Dus Pluk kwam nu definitief naar ons toe!

Otje, die tijdens Pluk haar afwezigheid helemaal blij was geweest, trok weer een chagrijnig gezicht. Maar het duurde niet lang of ze gingen toenadering zoeken. Tijdens etenstijd schoven we hun bakjes steeds dichter bij elkaar en dat vonden ze allebei goed. Vervolgens betrapte we ze af en toe op neusje-neusje. Na twee weken zijn ze heel goed op weg dikke vriendinnen te worden. Soms snapt Pluk nog niet goed dat Otje wil spelen en niet lelijk doet, maar op andere momenten doet ze vrolijk mee. Ze is in vergelijking tot Otje een beetje onbeholpen, haar bewegingen zijn soms wat jovialer als van Otje. Als ze alleen met een balletje of muisje speelt, dan vliegt het ding door de hele kamer, zo hard slaat ze ertegen aan. Ook met knuffelen geniet ze zichtbaar. Ze kruipt helemaal in je hand en laat zich ook graag op haar buikje aaien. En ze begint ook voorzichtig met ons te spelen. In onze handen happen en ze vastpakken met haar pootjes. Ze vind het allemaal zo leuk!

Eten doet ze als een wolf en dat mag ook wel, want ze was flink afgevallen tijdens haar periode op straat. Dat begint al wat bij te trekken en haar vachtje glimt als een spiegel! Net als Otje vind ook Pluk het regenwater buiten veel lekkerder als het water uit hun bakje. De kattebak gebruikt ze na wat opstart haperingen nu ook goed. We hebben nu twee kattebakken omdat delen niet zo beviel bij de twee dames. De dierenarts vond haar goed gezond en erg mooi. Nou over dat eerste zijn we erg blij, dat tweede wisten wij natuurlijk allang!

Ze haalt wel halsbrekende toeren uit. We hebben op het balkon een glazen wandje, zodat je buren niet bij jou op je balkon zitten te koekeloeren. Daar zat ze de eerste week al achter, op het dunne randje van het balkonhek. Nu staat daar een zelfgeknutseld houten ding voor zodat ze er niet meer achter kan en sprong ze vandaag pardoes bovenop de wand! Bbbrrrr, die wand is behoorlijk hoog en hoe moet ze er weer af? Gelukkig zag Tjerk het op tijd, we moeten haar maar heel goed in de gaten houden als ze op het balkon is!

Nadat de kittens naar hun nieuwe thuis waren gegaan zagen we de verantwoordelijkheid van Pluk af vallen. Ze hoefde niet meer voor het kroost te zorgen en begon weer vol enthousiasme te spelen. In de loop der tijd is Pluk steeds vrijer geworden. Optillen vind ze steeds minder erg, ze vertrouwd ons dat we voorzichtig met haar doen. Lag ze eerst alleen maar op het voeteneinde van het bed, nu komt ze ook vaak even bij ons gezicht langs voor een knuffel. Haar jachtinstinct is goed ontwikkeld, vorig jaar bracht ze met grote regelmaat vogeltjes en muizen mee naar huis. Dit jaar tot nog toe niet, al vertoeft ze graag lekker buiten. Het buiten spelen is ook goed voor haar, want Pluk kan heel snel heel erg dik worden. De ene week denk je wat is ze dun, twee weken later is ze twee keer zo breed. Zolang ze genoeg beweegt blijft het wel binnen de perken en is ze onze mooie lieve kanjer!

Otje en Pluk zijn inmiddels ook dikke vriendinnen. Regelmatig slapen ze tegen elkaar aan, ze wassen elkaar en een vriendschappelijk potje knokken vinden ze ook heel leuk!

Na de verhuizing naar Leeuwarden kwam Oscar bij ons wonen. Eerst ging dat redelijk goed. Otje en Pluk vonden hem wel eng, maar ze wisten waar ze heen konden vluchten en dan ging het wel. Later werd Oscar steeds vervelender naar de katten. Vooral naar Otje. Zij heeft namelijk de neiging om te gaan jammeren als er iets gebeurd wat ze niet leuk vindt en Oscar wordt door dat gejammer nogal gestimuleerd om achter haar aan te gaan. Op een bepaald moment werd dat gevaarlijk en hebben we besloten dat de katten boven moesten gaan wonen. Zo zijn ze veilig voor Oscar.

We hebben een hele kamer speciaal voor de katten ingericht met een grote krabpaal, hun kattenbakken, ligplekjes en natuurlijk hun voer en waterbakjes. Overdag mogen ze op de hele verdieping rondlopen. Snachts zijn ze in hun kamer. Ze hebben ook toegang tot de vliering, waar ze veel ruimte hebben om rond te rennen. Zo af en toe mogen ze even naar buiten. Even een frisse neus halen, lekker in het zonnetje liggen of spelen en een beetje actie in hun leven. Ze mogen niet lang buiten, zodat ze geen overlast veroorzaken en ze niet aangereden worden. Zo proberen we hun leven leuk te houden en de risico's beperkt.

Sinds 2012 eten Otje en Pluk geen brokjes meer, maar versvoer. Het was even een klus om ze aan het verse vlees te laten wennen, maar nu eten ze het met smaak. De eerste 1,5 jaar kochten we het verse vlees kant en klaar in de dierenwinkel. Sindsdien maken we het zelf. Elke 8-10 weken zorgen we voor een grote hoeveelheid ingredienten, wat we in een vleesmolen vermalen en goed gemend in bakjes in de vriezer bewaren. Elke keer ontdooien we een bakje en dan kunnen de katten weer smullen. Het is een hoop werk, maar zo weten we precies wat ze eten en van welke kwaliteit. Otje heeft nu veel minder vaak last van blaasontsteking en Pluk is kerngezond. Voor ons wel een goede reden om er wat moeite in te steken.