Thema - Algemene Verzorging

Naast de voeding en huisvesting zijn er natuurlijk nog veel meer belangrijke zaken in het leven van een papegaai. Op deze pagina wil ik wat meer vertellen over hoe het dagelijks leven er voor een papegaai uit kan zien.

Douchen:

Douchen is heel erg belangrijk voor een papegaai. De veren blijven erdoor in goede conditie en de luchtwegen hebben de vochtigheid ook nodig. Je papegaai nat krijgen kan op verschillende manieren. Elke vogel heeft zo zijn eigen voorkeur. Kort gezegd zijn er drie verschillende manieren: onder de douche, met een plantenspuit, of in een badje.

Belangrijk is dat het water niet te warm of te koud is. Ook hier hebben de vogels eigen voorkeur in, maar er zijn richtlijnen. Koud kraanwater is te koud, het moet minstens een beetje lauw aanvoelen. Te warm water haalt teveel vet van de veren, dus het water mag aardig kouder als een lekkere douchetemperatuur voor mensen. Daar tussenin is het zoeken naar wat de vogel het fijnste vindt.

Kæla gaat altijd meerdere keren per week mee onder de douche. Ik heb een speciale stok in de douche die met zuignappen aan de tegels is geplakt. Hier kan ze dan zitten. Meestal sproei ik haar nat met water uit de plantenspuit. Kæla is erg snel nat en omdat ze het niet zo leuk vind om gesproeid te worden hou ik het ook kort. Ze vind het wel heel gezellig om met mij mee te zijn, dat maakt het toch heel erg leuk voor haar.

Charlie gaat ook heel regelmatig mee als ik douche en zit dan ook op de speciale zitstok. Ondanks dat die voor valkparkieten verkocht word, is Charlie zijn gewicht geen enkel probleem. Charlie vind het sproeien afwisselend helemaal niets, of juist helemaal geweldig. Vind hij het niets draait hij zich wat van me af en ondergaat hij zijn lot. Vind hij het leuk, dan gaan zijn veren wijd, de vleugels worden gespreid en hij doet er dan alles aan om maar zo nat mogelijk te worden. Het wisselt een beetje af, er is meestal niet echt peil op te trekken of hij het leuk gaat vinden of niet. Als hij wat vaker aangeeft het niet leuk te vinden verminder in de sproeibeurten wat. Is hij erg enthousiast sproei ik hem weer wat vaker.

De heren hebben een badje in de kooi hangen, maar maken hier geen gebruik van. Kwiebus badderde in de oude kooi altijd graag in het badje, maar dit nieuwe badje (het oude past niet) bevalt hem blijkbaar niet zo. Ze heel af en toe zet ik ze in een kleine kooi en sproei ik ze met de plantenspuit nat. Dit vinden ze helemaal niet leuk, dus ik doe het niet te vaak. Het is dan wel gezond voor ze, maar de hoeveelheid stress moet wel binnen de perken blijven.

De luchtvochtigheid in huis is hierbij ook belangrijk. Bij een vogel die zich niet laat sproeien is het van belang de luchvochtigheid hoog genoeg te houden, zodat dit de luchtwegen in goede conditie houd. Zo rond de 65 a 70% is goed. Sinds kort hebben wij een apparaat in de woonkamer staan die door middel van luchtvochtigheid de lucht zuivert. Deze machine heeft de luchtvochtigheid in ons huis zo'n 10% verhoogd. We merken duidelijk dat er veel minder stof in de woonkamer ligt en daar zijn we erg blij mee!

Mee naar buiten:

Frisse lucht is erg belangrijk, net als het zonlicht. Kæla, Kwiebus en Kjáni zijn alle drie niet gekortwiekt en kunnen dus zeker niet los mee naar buiten. Vogels zijn tenslotte vluchtdieren en wanneer ze schrikken en wegvliegen raken ze de weg kwijt. Weggevlogen papegaaien zijn niet bestand tegen de weersomstandigheden, kunnen geen voedsel zoeken en vallen vaak ten prooi aan kraaien of roofvogels. Het is dus voor het belang van de papegaai, dat hij niet weg kan vliegen.

Op mooie dagen kan Kæla in een kooi op het balkon. We hebben daarvoor een oude (en helaas kleine) kooi die permanent buiten staat. De kooi staat met zijn rug tegen de muur voor een stukje veiligheidsgevoel. Door de vele bomen en struiken staat de kooi altijd half in de schaduw. Kæla brengt er heel wat uurtjes in door tijdens de zomermaanden. Wanneer we haar in de kooi willen doen of eruit willen halen tillen we de kooi naar binnen om haar veilig over te hevelen. Niet het meest handige, maar wel veilig.

Kjáni en Kwiebus gaat wat lastiger (goh, das elke keer als ik iets vertel he?). Zij zijn niet zo tam en dus minder makkelijk over te zetten. De voliére kan niet naar buiten gereden worden omdat het bed een klein stukje voor de balkondeur staat. Zo af en toe, wanneer het echt lekker is en we de hele (mid)dag thuis zijn, dan doen we toch een poging. Soms gaat het heel makkelijk, soms is het even volhouden, soms lukt het niet. Maar wanneer het wel lukt, dan zitten ze enorm te genieten buiten. Kjáni fluit de longen uit zijn lijf en Kwiebus is helemaal gelukkig met zijn oude vertrouwde badje. Ik maak van de gelegenheid gebruik om ze dan ook gelijk even nat te sproeien, maar dan laat ik ze nog wel een poos buiten staan zodat het een goede herrinering blijft, voor zover dat werkt bij parkieten.

Kæla heeft ook een tuigje. Wanneer we die vaak genoeg omdoen, vind ze dat wel okee. Probleem is een beetje, dat het weer in Nederland zo wisselend is, dat je nooit een paar weken achter elkaar kan oefenen. Wanneer het alweer eventjes geleden is, dan moet ze niets van het tuigje weten. Eenmaal om en buiten gaat het wel, ze vind het buiten zijn wel erg leuk. Ze is niet snel onder de indruk van dingen. Ik gebruik het tuigje vooral als er kort iets is wat ik met haar wil doen. Bijvoorbeeld even een paar minuutjes bij de sneeuw kijken.

Spelen:

De vogels spelen natuurlijk zelf in hun kooi, maar ook met ons als ze uit de kooi zijn. We proberen ze lekker actief te houden. De heren spelen vooral met elkaar. Ze gaan samen op de bank of tafel rondscharrelen of ze martelen Elmo op de klimboom.

Kæla vind vliegspelletjes erg leuk. Voordat ik haar gekortwiekt had, kon ze op mijn aanwijzing naar verschillende punten in de kamer vliegen en weer terug naar mij. Nu ze na het kortwieken weer haar vliegvermogen terug krijgt, begint ze dat soort dingen ook weer te doen. Ze vliegt ook graag van de klimboom naar de kooi en vise versa. Lekker een poosje hier rondhangen en een poosje daar kijken.

Kæla en ik vechten ook! Wanneer ik een pen of stokje vast heb houden we hele "zwaardgevechten". Zij met haar snavel, ik met wat ik vastheb. Ze gaat daar dan helemaal in op! Ik moet alleen wel opletten dat wanneer we eraan beginnen we het ook naar haar zin afmaken, anders kan ze behoorlijk baldadig worden. Maar een lol dat ze heeft! Een prima manier om agressie af te reageren.

Aporteren doet ze ook graag. We gebruiken meestal theelepeltjes. Regelmatig probeer ik ook andere voorwerpen. Het lijkt me humor om dat ook al vliegend te gaan doen, maar zover zijn we nog niet, het gaat nu nog lopend.