Beestjes - Pluk

Pluk was zwanger van een drieling toen ze bij ons aan kwam lopen. Toen we hier achter kwamen heb ik haar gelijk een dagboek gegeven op de site om de zwangerschap, bevalling en het opgroeien van haar kroost vast te leggen.

Pluk liep op dinsdag 8 augustus 2005 buiten bij onze box. Ze was mager, nerveus en op zoek naar een plekje om te schuilen. Ze wilde graag bij het trappenhuis naar binnen, maar ook bij de box probeerde ze naar binnen te glippen. Enigzins bezorgd vanwege haar uiterlijk en gedrag en het feit dat ik haar niet als een van de buurkatten herkende heb ik haar wat brokjes gegeven. Toen we smiddags van ons werk terugkwamen was ze nergens te bekennen. Tot donderdagmorgen hebben we haar niet meer gezien, maar toen ik smorgens de deur van onze flat open deed om te gaan werken zat ze in het trappenhuis, nog steeds nerveus en op zoek naar een veilig plekje. Ik heb haar in onze hal gelaten. Otje moest maar even in de keuken terwijl ik haar van eten, drinken en een kattebak voorzag. Daar werd dankbaar gebruik van gemaakt!

Vervolgens ben ik gaan werken en bij thuiskomst kwam de vraag wat nu? Niet naar het asiel, die zit al vol en hier is ze veilig en welkom. Dus ik heb Amivedi een email met beschrijving en foto gestuurd en wat briefjes uitgeprint om in de omgeving op te hangen. Omdat onze flat te klein is om twee katten apart te houden hebben we Otje en Pluk aan elkaar voorgesteld. Pluk vond het allemaal wel best. Otje greep elke gelegenheid aan om flink te blazen en knorrig te doen. Maar diep in haar hartje is Otje niet zo dapper als ze lijkt, dus het bleef bij blazen en dreigen.
Zaterdag's na ons werk werden we opgebeld. Iemand had Pluk herkend. Snel afgesproken dat ze kwamen kijken. Ja hoor! Ze herkenden haar. Pluk was als kitten van hen geweest en daarna naar een ander thuis gegaan omdat het niet ging met een andere kat die jongen had. Van dat nieuwe thuis is Pluk op straat gekomen. Hoe en waarom weten we niet, maar die eigenaren hebben voor ons geen traceerbare pogingen gedaan haar te zoeken.

Pluk, die bij deze mensen Sarah heette, ging met hun mee naar huis om te proberen of het nu wel goed ging. Helaas voor deze mensen, gelukkig voor ons, belden ze op maandmorgen dat het enkel vechten geblazen was. Dus Pluk kwam nu definitief naar ons toe!
Otje, die tijdens Pluk haar afwezigheid helemaal blij was geweest, trok weer een chagrijnig gezicht. Maar het duurde niet lang of ze gingen toenadering zoeken. Tijdens etenstijd schoven we hun bakjes steeds dichter bij elkaar en dat vonden ze allebei goed. Vervolgens betrapte we ze af en toe op neusje-neusje. Na twee weken zijn ze heel goed op weg dikke vriendinnen te worden. Soms snapt Pluk nog niet goed dat Otje wil spelen en niet lelijk doet, maar op andere momenten doet ze vrolijk mee. Ze is in vergelijking tot Otje een beetje onbeholpen, haar bewegingen zijn soms wat jovialer als van Otje. Als ze alleen met een balletje of muisje speelt, dan vliegt het ding door de hele kamer, zo hard slaat ze ertegen aan. Ook met knuffelen geniet ze zichtbaar. Ze kruipt helemaal in je hand en laat zich ook graag op haar buikje aaien. En ze begint ook voorzichtig met ons te spelen. In onze handen happen en ze vastpakken met haar pootjes. Ze vind het allemaal zo leuk!

Eten doet ze als een wolf en dat mag ook wel, want ze was flink afgevallen tijdens haar periode op straat. Dat begint al wat bij te trekken en haar vachtje glimt als een spiegel! Net als Otje vind ook Pluk het regenwater buiten veel lekkerder als het water uit hun bakje. De kattebak gebruikt ze na wat opstart haperingen nu ook goed. We hebben nu twee kattebakken omdat delen niet zo beviel bij de twee dames. De dierenarts vond haar goed gezond en erg mooi. Nou over dat eerste zijn we erg blij, dat tweede wisten wij natuurlijk allang!

Ze haalt wel halsbrekende toeren uit. We hebben op het balkon een glazen wandje, zodat je buren niet bij jou op je balkon zitten te koekeloeren. Daar zat ze de eerste week al achter, op het dunne randje van het balkonhek. Nu staat daar een zelfgeknutseld houten ding voor zodat ze er niet meer achter kan en sprong ze vandaag pardoes bovenop de wand! Bbbrrrr, die wand is behoorlijk hoog en hoe moet ze er weer af? Gelukkig zag Tjerk het op tijd, we moeten haar maar heel goed in de gaten houden als ze op het balkon is!

In Pluk haar dagboek is alles te lezen over haar zwangerschap en de kittens. Want tja, haal een poes van straat en binnen een paar weken vermenigvuldigt ze zich!

Nadat de kittens naar hun nieuwe thuis waren gegaan zagen we de verantwoordelijkheid van Pluk af vallen. Ze hoefde niet meer voor het kroost te zorgen en begon weer vol enthousiasme te spelen. In de loop der tijd is Pluk steeds vrijer geworden. Optillen vind ze steeds minder erg, ze vertrouwd ons dat we voorzichtig met haar doen. Lag ze eerst alleen maar op het voeteneinde van het bed, nu komt ze ook vaak even bij ons gezicht langs voor een knuffel. Haar jachtinstinct is goed ontwikkeld, vorig jaar bracht ze met grote regelmaat vogeltjes en muizen mee naar huis. Dit jaar tot nog toe niet, al vertoeft ze graag lekker buiten. Het buiten spelen is ook goed voor haar, want Pluk kan heel snel heel erg dik worden. De ene week denk je wat is ze dun, twee weken later is ze twee keer zo breed. Zolang ze genoeg beweegt blijft het wel binnen de perken en is ze onze mooie lieve kanjer!

Otje en Pluk zijn inmiddels ook dikke vriendinnen. Regelmatig slapen ze tegen elkaar aan, ze wassen elkaar en een vriendschappelijk potje knokken vinden ze ook heel leuk!